GÜNEŞ GÜLÜŞLÜ KIZA...

Ne anlatabilir boşluğunu gülüşünün? Ne doldurabilir? Sana yazılacak şeylerin nedir başı nerden başlamalı? Peki bitebilir mi hiç?
Kara gözlerin,daldırmış ışığını denize parıltıların saçılmış her yana.Tuzlu ekmek rüyasından kalkıncaki ağız kuruluğu kadar içten ve doğal gülüşün.Sivası yakan ateşler halen yanıyor dudaklarında, soluk almak yok, durmak yok, artık salı vermek var bütün iyilikleri dünyaya.Artık ezilmişlik yok…O kor dudaklar artık isyandır.
‘Mayıs’dan esen yalın rüzgara takılmış, siyahında yoğrulmuş o ipeğin en saf hali,saçların…Yağlı boya bir resimden kalma kaşların,sana varmanın en uzun yolunu seçmiş muhafaza etmek için kirpiklerin…
Ve sen şimdi gülüyorsun ya açılıyor bir yerlerde çiçekler. Dökülmüyor demir ranza ,soğuk duvar göz yaşları yurdumda.Sen gülüyorsun ya tek bir seferliğine eriyor Ağrı’nın karı bahar geliyor yaylalarımıza.Bebekler doğuyor.Hepsinin adı umut oluyor.Şimdi sen gülüyorsun ya tüm dünya halkları kardeş oluyor.Şimdi sen gülüyorsun ya… bir mazlum mesut oluyor.
MAZLUM ÇAĞRI YILDIRIM
27.02.08
04:08