O ÇOCUK
Öptü bugün kara gözlerinden.
Dokundu yalnızlığına.
Yağmur yemiş küçük çocuk sürgündü artık yurdundan.
Çok yol almıştı,ama halen yolcuydu.Çok liman görmüştü ama halen denizdi
O küçük yağmur yemiş, toprak kokmuş çocuk bugün öldü…
Bıraktı çocukluğu, gördü yalnızlığı gördü kanatlarının kırıldığını…
Hayata,çocukluğuna dair olanları bile.
Hiç büyümemiş çocuktu o, ama bugün büyüdü.Ailesiz,sevgilisiz kaldı bugün.
Sığınacak yoktu yeri, kendinden ve yaşlarından başka.
Düşündü, istemeden büyüyen yağmur yemiş, toprak kokmuş çocuk.
Ne kadar kalabalık o kadar yalnızlıkmış aslında.
Ne kadar iyi o kadar kötüymüş...
Bugün öptü kara gözlerinden.
Ne kadar dokundu yalnızlığına.
Bir türkü tutturdu.
Yağmur , İstanbul ve türküsü.
Toprak kokmadan, fırtınalar yurt etmeden göğsünü ,gözleri yıldızlara bakmadan yürüyordu.
İşte o çocuk bugün öldü…
Dokundu yalnızlığına.
Yağmur yemiş küçük çocuk sürgündü artık yurdundan.
Çok yol almıştı,ama halen yolcuydu.Çok liman görmüştü ama halen denizdi
O küçük yağmur yemiş, toprak kokmuş çocuk bugün öldü…
Bıraktı çocukluğu, gördü yalnızlığı gördü kanatlarının kırıldığını…
Hayata,çocukluğuna dair olanları bile.
Hiç büyümemiş çocuktu o, ama bugün büyüdü.Ailesiz,sevgilisiz kaldı bugün.
Sığınacak yoktu yeri, kendinden ve yaşlarından başka.
Düşündü, istemeden büyüyen yağmur yemiş, toprak kokmuş çocuk.
Ne kadar kalabalık o kadar yalnızlıkmış aslında.
Ne kadar iyi o kadar kötüymüş...
Bugün öptü kara gözlerinden.
Ne kadar dokundu yalnızlığına.
Bir türkü tutturdu.
Yağmur , İstanbul ve türküsü.
Toprak kokmadan, fırtınalar yurt etmeden göğsünü ,gözleri yıldızlara bakmadan yürüyordu.
İşte o çocuk bugün öldü…
ŞERWAN
20.03.2008
00:42
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder